uzun zamandır yazmadığımın farkındayım.. hayatımdaki en büyük değişiklik biricik oğlum, hulusim.. ve de en çok ve en sık değişen o.. hali, davranışları, mutluluğu, acısı, ağlaması, gülmeleri, sabahın kör vaktinde kaldırıp bilgisayarı açtırması ve bir şeyler izlemek için sehpaya oturması..

bugünlerde diş çıkardığı için diye tahmin ettiğimiz bitmek bilmeyen acıları ve acılardan kaynaklanan rahatsızlığı ve ağlamaları var hulusinin..

beni en son ve en çok etkileyen olay; salon kapısının önündeki ağlamaklı hali bana öksüz, garip, annesiz-babasız çocukların ağlamalarını gözümün önüne getirdi.. onlar için bir kere daha üzüldüm.. Rabbim kimseyi böyle zor durumlarda bırakmasın..