bir çocuktan duyabileceğiniz en güzel söz 'anne', 'baba' olduğu gibi içinizi burkan söz de herhalde 'acıdı'dır. ne zaman canı yansa, düşse, hoşlanmadığı bir durumla karşılassa 'acıdı' diye ağlaması bizi mahvediyor. akan sular duruyor tabir-i caizse ama biz yetişkinler olarak herhalukarda kendi istediklerimiz zorla empoze ediyoruz çocuklara.. zorla giydiriyoruz.. ağlıyor ama biz genede giydiriyoruz.. zorla yediriyoruz.. zorla içirtiyoruz.. hep bizim dediklerimiz olacakmış gibi baskı yapıyoruz.. sözüm ona üniversite bitirdik ama hala okuma yazma bilmeyen annem kadar yetiştirebildiğimi söyleyemem kendi adıma.. onlardaki apayrı bir ihlasmış, bir şefkatmiş demek ki.. onların hakkını nasıl ödeyeceğiz..